Münaqişənin həllində Ermənistanın baş naziri və xarici işlər nazirinin yanaşmalarında ziddiyyətlər var.

Bunu politoloq Benyamin Matevosyan “news.am”a müsahibəsində bildirib.

“Biz artıq neçənci dəfədir görürük ki, Mirzoyanın bəyanatları ATƏT-in Minsk Qrupunun həmsədrliyinin formalaşmış mövqeyinə, eləcə də Lavrovun və Putinin Qarabağın statusu məsələsinin gələcək üçün təxirə salınması zərurəti ilə bağlı bəyanatlarının məntiqinə uyğundur. Demək olar ki, hər zaman Brüsseldəki görüşlərdən sonra və ya bu formatda görüşlərdən sonra Mirzoyan Lavrovla telefon danışığı aparır, sonra müvafiq bəyanatlar verir”, - Matevosyan vurğulayıb.

Ekspert təəssüflə qeyd edib ki, Brüsseldəki görüşlər sırf Azərbaycan gündəminə uyğun şəkildə keçirilir.

“Əvvəlki görüşün nəticələrinə görə, heç olmasa, Qarabağdan, etnik ermənilərdən bəhs edilirdisə, indi də belə bir şey yoxdur.

Paşinyan danışıqlardakı çətinliklərə istinad edir, Əliyev isə Azərbaycanın təklif etdiyi 5 bəndlik şərt əsasında sülh müqaviləsinin imzalanması üçün ilin sonuna qədər müddətə işarə edərək, buna aydınlıq gətirir. Daha sonra Mirzoyan bu sözlərə münasibət bildirərək, narazılığını bildirir. Maraqlıdır ki, bundan əvvəl Ermənistan XİN rəhbəri Lavrovla telefon danışıqları aparıb.

Versiyalardan birinə görə, Paşinyanla Mirzoyan bunu nə Moskvanı, nə də Qərbi incitməmək üçün razılaşdırılmış şəkildə edirlər.

Başqa bir versiyaya görə, Mirzoyan Paşinyanın siyasətinə uyğun gəlməyən ayrıca siyasət yürüdür. Bu səbəbdən də Paşinyan şəxsən Mirzoyanı xarici işlər naziri postuna təyin etmək istəmirdi. Onun başqa namizədi var idi”, - Matevosyan əlavə edib.

Ekspertin fikrincə, sülh müqaviləsi, Qarabağ və Ermənistanın gələcəyi, regional təhlükəsizlik məsələsi ilə bağlı Paşinyan komandası daxilində fərqli yanaşmalar var. Onların arasında hətta müxalifətin hərəkətlərinin məntiqini anlayanlar da var.

“Ermənistanda siyasi dəyişikliklər baş verənə qədər biz daim ərazi və insan itkiləri, suverenlik səviyyəsinin aşağı düşməsi təhlükəsi ilə üzləşəcəyik. Ermənistan hakimiyyəti öz mahiyyətinə görə əks-inqilabçıdır, çünki inqilab ideyası ölkənin suverenliyini möhkəmlətmək olub, amma hakimiyyət isə onu ardıcıl olaraq zəiflədir”, - deyə politoloq yekunlaşdırıb.